“Belachelijk, onecht en gemakkelijk te weerleggen”

Huwaida Arraf reageert op recente rechtse aanvallen op de Internationale Solidariteitsbeweging

Bron: Persbericht
International Solidarity movement (ISM)
Palsolidarity.org 20 juni 2021

Opnieuw vallen rechtse media, politici en zelfs vermeende academici de Internationale Solidariteitsbeweging (ISM) aan met valse beschuldigingen die gemakkelijk weerlegd kunnen worden. Deze keer komt het in hun voortdurende poging om Afgevaardigde Ilhan Omar, het Congreslid uit het 5e district van Minnesota, te ondermijnen.

Op 8 juni retweette Rep. Omar een bericht van Marwa Fatafta, een bekende en zeer gerespecteerde beleidsanalist en digitale rechtenactivist, dat een video bevatte met het watermerk “International Solidarity Movement”. De video toont een jonge Palestijnse jongen met een rugzak die “gegrepen en vastgehouden wordt door Israëlische troepen”. Er staat geen tijdstempel op de video, dus we weten niet wanneer hij werd opgenomen, maar we weten wel dat dit soort geweld door het Israëlische leger tegen Palestijnse kinderen aan de orde van de dag is.

Deze tweet, en het delen ervan door Omar, waren een reactie op de getuigenis van minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken op 7 juni voor de Commissie Buitenlandse Zaken van het Huis. Tijdens die hoorzitting stelde Omar scherpe vragen aan Blinken over tot wie de Palestijnen zich zouden moeten wenden op zoek naar gerechtigheid voor het misbruik dat zij ondervinden van de Israëlische strijdkrachten, kolonisten en de regering. Blinken antwoordde dat zij zich tot het Israëlische rechtssysteem moesten wenden. Dit antwoord is op zichzelf belachelijk, en Marwa Fatafta gebruikte deze video om dat te benadrukken.

Laten we een aantal misleidende beweringen van degenen die de International Solidarity Movement aanvallen, zoals in dit artikel van Fox News, eens ophelderen.

  1. De video werd niet “geproduceerd” door ISM; het was veeleer een van de ontelbare flagrante mishandelingen door Israëlische soldaten die door een ISM-vrijwilliger op video werd vastgelegd. Helaas zijn vrijwilligers getuige van veel meer Israëlische mishandelingen dan zij op video kunnen vastleggen.
  2. ISM is niet anti-Israël; het is echter wel anti-racistisch, anti-bezetting, anti-kolonisatie, anti-apartheid, anti-onderdrukking. De Anti-Defamation League (ADL) en Fox News vertalen dit in anti-Israël zijn.
  3. Dat de ISM “onderzocht werd door de FBI” is de zoveelste schandvlek voor het agentschap, dat jaren tijd en schaarse middelen spendeerde aan willekeurige onderzoeken die niets anders aan het licht bracht dan door het Eerste Amendement beschermde activiteiten om campagne te voeren voor Palestijnse mensenrechten en vrijheid. De verklaring van de ISM over dit “onderzoek” kan hier worden gelezen. Het onderzoek duurde jaren en richtte zich op ISM activisten in 11 steden in de VS, waaronder ikzelf. Volgens de FBI is er nooit bewijs gevonden dat er iets mis was.
  4. Wat betreft het door de ADL geidentificeerd worden als één van de top 10 anti-Israël organisaties: zie #2 waarom de ADL de ISM als “anti-Israël” bestempelt.
  5. ISM is er trots op te worden genoemd tussen consequente mensenrechtenverdedigende bondgenoten zoals Jewish Voice for Peace, de U.S. Campaign for Palestinian Rights, Vrienden van Sabeel – Noord Amerika, Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina en anderen.
  6. De ADL zelf is een zeer problematische organisatie. Zij beschrijft zichzelf als een “leidende anti-haat organisatie,” maar heeft een geschiedenis van steun aan racistische politie, surveillance, kolonialisme & apartheid, zoals gedetailleerd in een brief ondertekend door meer dan 100 mensenrechtenorganisaties.
  7. In mei 2021 namen vijf progressieve leiders uit het maatschappelijk middenveld ontslag bij de Civil Society Fellowship (CSF) vanwege de banden van de groep met de ADL. Lees hier hun verklaring.
  8. Onlangs ging Abe Foxman, lange tijd nationaal directeur van de ADL (1987-2015), in een tirade tegen de New York Times voor het afdrukken van namen en gezichten van meer dan 65 Palestijnse kinderen die werden gedood tijdens Israëls aanval op Gaza in mei 2021. Volgens Foxman is het vermenselijken van Palestijnen “bloed laster”.
  9. De ADL is, net als het hele zionistische project, gebouwd op het propageren van Joodse suprematie, het belasteren en uitwissen van Palestijnen, en het belasteren van iedereen die pleit voor Palestijnse vrijheid.
  10. In de tweede helft van het Fox News artikel wordt Prof. David Bernstein geciteerd, wiens relatie met feiten en waarheid op zijn best zwak is. Ik reageerde op een lasterlijke 2015 Washington Post stuk van Bernstein dat hier kan worden gelezen.
  11. Bernstein vertelde Fox News dat hij “niet gelooft dat ISM de laatste tijd erg actief is geweest.” Dit is gewoon onjuist. ISM-activisten zijn momenteel ter plaatse in bezet Palestina en blijven verslag uitbrengen, schendingen van rechten documenteren, en het volksverzet tegen kolonialisme & apartheid steunen.
  12. ISM-activisten blijven ook actief over de hele wereld, en organiseren zich met bondgenoten tegen de krachten die zwarte, bruine, inheemse en arme mensen onderdrukken. We marcheren, doen mee aan BDS, #BlockTheBoat, #ShutElbitDown, allemaal voor een #FreePalestine en een rechtvaardiger wereld voor al onze kinderen.

Het enige waar Bernstein gelijk in had, is dat de video in kwestie een paar jaar oud is. Helaas zijn er echter nog veel meer recente video’s van Palestijnse kinderen die door Israëlische soldaten worden mishandeld, gearresteerd en geterroriseerd. De Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem heeft er hier een hele videobibliotheek van. Meer informatie over schendingen van de mensenrechten van Palestijnse kinderen vindt u hier.

Tenslotte zegt het Fox News artikel aan het eind: “Noch Omar’s kantoor, noch ISM reageerden onmiddellijk op Fox News’ verzoeken om commentaar.” Voor de goede orde, ISM heeft geen verzoek om commentaar ontvangen van Fox News.


Israëlische kolonisten vallen Palestijnse stad op Westelijke Jordaanoever aan, verwoesten deel van een huis

Bron: wafa.ps 12 mei 2021 ~~~

NABLUS – Israëlische kolonisten hebben vanavond de stad Burin in het noorden van de Westelijke Jordaanoever, ten zuiden van Nablus, aangevallen en een deel van een huis in aanbouw gesloopt, aldus lokale bronnen.

Ze zeiden dat de kolonisten de buitenwijken van het stadje binnenslopen, een deel van het huis sloopten en velden in brand staken.

Het geweld van kolonisten tegen de Palestijnse burgerbevolking en hun eigendommen neemt toe in de bezette gebieden, omdat de Israëlische regering niets doet om een einde te maken aan de aanvallen van de kolonisten.

Topfoto: Israelische kolonisten vallen Palestijnen aan in de bezette West Bank (archief foto)

Palestina roept, wij zwijgen

Bron: Fleur Leysen
dewereldmorgen.be 11 mei 2021 ~~~ 

Palestijnse families in Oost-Jeruzalem dreigen slachtoffer te worden van nieuwe uitzettingsplannen. Het Israëlisch Hooggerechtshof beslist binnenkort of enkele families uit de wijk Sheikh Jarrah al dan niet uit hun huis worden gezet. Door de escalerende repressie van het verzet tegen deze illegale verdrijvingen in de voorbije dagen werd de situatie in Palestina weer even voorpaginanieuws.

Lees verder Palestina roept, wij zwijgen

Open brief – Statement in solidariteit met het Palestijnse volk

Bron: Dewereldmorgen 18 mei 2021 ~~~

Als vakgroepen, onderzoeksgroepen, vakbonden, studentenverenigingen en individuele medewerkers, onderzoekers en docenten van de Universiteit Gent veroordelen wij de gewelddadige Israëlische aanvallen op de Palestijnse bevolking in de Gazastrook, op de Westelijke Jordaanoever en binnenin Israël.

Wij betuigen onze solidariteit met het Palestijnse volk dat zich sinds 1948 verzet tegen een bevolkingskoloniaal regime dat zich schuldig maakt aan etnische zuiveringen, landannexaties, bevolkingstransfers en apartheid.

Velen onder ons verdiepen zich in historische en actuele processen van (de-)kolonisering, in mensenrechten en (internationale) politiek, in (mondiale) vormen van sociale, raciale en genderongelijkheid. Velen onder ons werken ook nauw samen met academische en andere maatschappelijke partners in het Globale Zuiden, waaronder Israël/Palestina.

Een misleidende houding van ‘neutraliteit’ ten aanzien van dit onrecht legitimeert enkel de ongelijke machtsverhoudingen en de voortdurende schending van mensenrechten.

Deze samenwerking en onderzoek heeft ons geleerd dat het onmogelijk is om onbewogen te blijven in situaties van manifeste (neo-)koloniale onrechtvaardigheid. Een misleidende houding van ‘neutraliteit’ ten aanzien van dit onrecht legitimeert enkel de ongelijke machtsverhoudingen en de voortdurende schending van mensenrechten. Dat gaat lijnrecht in tegen de waarden en normen die ook wij als UGent community hoog in het vaandel dragen.

Wij veroordelen dan ook ten stelligste het gebrek aan politieke actie van de Belgische regering en de Europese Unie tegen de flagrante schendingen van het internationaal recht door Israël, de illegale politiek van nederzettingen en de discriminerende wetgeving tegen Palestijnse burgers in Israël.

Wij stellen evenzeer de misleidende berichtgeving in de Belgische media aan de kaak die het oplaaiend geweld in Israël/Palestina steevast blijven voorstellen als moeilijk te begrijpen ‘clashes’ tussen twee gelijke partijen, als een ‘conflict’ tussen Hamas en Israël. Op die manier negeren we de ware aard van de Israëlisch/Palestijnse kwestie: die van bezetter tegenover onderdrukte, die van kolonisator tegenover gekoloniseerde.

De recente dreiging tot illegale huisuitzettingen van Palestijnse gezinnen in Sheikh Jarrah, de bestorming van de Al Aqsa moskee tijdens de maand Ramadan, de gewelddadige repressie van Palestijnse protesten binnen en buiten de Groene Lijn en het bombarderen van de compleet ontredderde bevolking in Gaza, zijn geen geïsoleerde feiten. Zij maken deel uit van een structureel proces van Israëlische kolonisatie en ontmenselijking van het Palestijnse volk.

Wij stellen evenzeer de misleidende berichtgeving in de Belgische media aan de kaak die het oplaaiend geweld in Israël/Palestina steevast blijven voorstellen als moeilijk te begrijpen ‘clashes’ tussen twee gelijke partijen, als een ‘conflict’ tussen Hamas en Israël.

Als we de recente debatten over dekolonisering in media en de oproep van onze eigen studenten om ook onze universiteit te dekoloniseren ernstig nemen, dan kunnen we niet blind blijven voor één van de meest duidelijke voorbeelden van koloniale continuïteit.

Wij roepen dan ook iedereen op, zowel binnen als buiten onze universiteit, om hun steun te betuigen aan het Palestijnse volk en hun recht op vrijheid en zelfbeschikking.

Eén concrete mogelijkheid is om gehoor te geven aan de oproep van onze Palestijnse collega’s om sancties en een boycot tegen Israël te ondersteunen zolang ze doorgaat met haar koloniale politiek. De bezetting moet stoppen.

Teken hier

Eerste ondertekenaars:

Departments, programs, research groups and organisations:

  1. Department of Conflict and Development Studies
  2. Middle East and North Africa Research Group
  3. Conflict Research Group
  4. Ghent Centre for Global Studies
  5. CARAM – Centre for Anthropological Research on Affect and Materiality
  6. TAPAS – Interdisciplinary Research Forum Thinking About The Past
  7. Centre for Cinema and Media Studies
  8. Centre for Local Politics
  9. African Studies Program
  10. Arabic and Islamic Studies
  11. DISSECT Research Team (ERC UGent)
  12. Encuentro – Belgian Latin America Network
  13. ACOD UGent
  14. UGent Women’s Strike Collective
  15. Umoja
  16. Engage
  17. Comac Gent

Individuele ondertekenaars:

  1. Eva Brems, Europees, Professor, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  2. Ellen De Smet, Professor, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  3. Marie-Benedicte Dembour, Professor, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  4. Tom Decorte, Professor, Criminologie, Strafrecht en Sociaal Recht
  5. Jan Orbie, Professor, Politieke Wetenschappen
  6. Dries Lesage, Professor, Politieke Wetenschappen
  7. Fabienne Bossuyt, Professor, Politieke Wetenschappen
  8. Ferdi De Ville, Professor, Politieke Wetenschappen
  9. Katrien Van Poeck, Professor, Politieke Wetenschappen
  10. Olivia Rutazibwa, Professor, voormalig UGent Politieke Wetenschappen
  11. Sami Zemni, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  12. Koen Vlassenroot, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  13. Koenraard Bogaert, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  14. Christopher Parker, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  15. Karen Büscher, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  16. Esther Marijnen, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  17. Bernard Mazijn, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  18. Marianne Maeckelbergh, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  19. Bert Suykens, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  20. Marlies Casier, Professor, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  21. Eric Vanhaute, Professor, Geschiedenis
  22. Berber Bevernage, Professor, Geschiedenis
  23. Maud Bracke, Professor, Geschiedenis
  24. Jan Dumolyn, Professor, Geschiedenis
  25. Margo De Koster, Professor, Geschiedenis
  26. Koenraad Verboven, Professor, Geschiedenis
  27. Jo Van Steenbergen, Professor, Talen en Culturen
  28. Katrien De Graeve, Professor, Talen en Culturen
  29. Aymon Kreil, Professor, Talen en Culturen
  30. Koen Stroeken, Professor, Talen en Culturen
  31. Inge Brinkman, Professor, Talen en Culturen
  32. Michael Meewis, Professor, Talen en Culturen
  33. Stef Craps, Professor, Letterkunde
  34. Tom Claes, Professor, Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  35. Sigrid Sterckx, Professor, Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  36. Herman De Ley, Herman, Professor em., Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  37. Veerle Provoost, Professor, Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  38. Lesley Hustinx, Professor, Sociologie
  39. Mieke Van Houtte, Professor, Sociologie
  40. Frank Caestecker, Professor, Economie
  41. Claire Dupont, Professor, Bestuurskunde en Publiek Management
  42. Ine Lietaert, Professor, Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek
  43. Robin Vandevoordt, Professor, Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek
  44. Luce Beeckmans, Professor, Architectuur en Stedenbouw
  45. Johan Lagae, Professor, Architectuur en Stedenbouw
  46. Christel Stalpaert, Professor, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  47. Jeroen Coppens, Professor, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  48. Wouter Davidts, Professor, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  49. Ines Keygnaert, Professor, Volksgezondheid en Eerstelijnszorg
  50. Amine Chetti, Voorzitter studentenvereniging ENGAGE
  51. Said Mabrouk, Studentenvertegenwoordiger Raad van Bestuur UGent
  52. Aynur Kabak, Studentenvertegenwoordiger Sociale Raad UGent
  53. Sigrid Vertommen, Conflict- Ontwikkelingsstudies
  54. Soraya El Kahlaoui, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  55. Brecht De Smet, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  56. Stéphanie Perazzone, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  57. Fayrouz Yousfi, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  58. Tomas Van Acker, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  59. Omar Jabary Salamanca, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  60. Jeroen Cuvelier, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  61. Beldé Marte, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  62. Aleksandra Ola Hall, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  63. Haripriya Soibam, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  64. Malfait Seppe, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  65. Christina Sakali, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  66. Marlene Schäfers, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  67. Clod Marlan Krister Yambao, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  68. Yasmine Akrimi, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  69. Jolien Tegenbos, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  70. Waso Vandenhaute, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  71. Josaphat Musamba, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  72. Charlotte Vekemans, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  73. Arthur Sanders, Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  74. Heide Vercruysse, student Conflict- en Ontwikkelingsstudies
  75. Hilde Van Peteghem, Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen
  76. Jurgen Baecke, Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen
  77. Marjan Zabeau, Directie Onderwijsaangelegenheden
  78. Janne Schreurs, Directie Onderwijsaangelegenheden
  79. Julie Carlier, Ghent Centre for Global Studies
  80. Annelies Verdoolaege, Afrika Platform Associatie UGent
  81. Floor Verhaeghe, Centre for the Social Study of Migration and Refugees
  82. Giselle Corradi, Human Rights Research Network
  83. Femke Lootens, Centrum voor Duurzame Ontwikkeling
  84. Charlotte Prové, Centrum voor Duurzame Ontwikkeling
  85. Emma-Lee Amponsah, Communicatiewetenschappen
  86. Salma Mediavilla Aboulaoula, Communicatiewetenschappen
  87. Jonas Van der Slycken, Economie
  88. Greg Van Elsen, Bestuurskunde en Publiek Management
  89. Reinhilde Bouckaert, Bestuurskunde en Publiek Management
  90. Ruben Wissing, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  91. Valeska David, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  92. Evelyn Merckx, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  93. Gretel Mejía, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  94. Sara Lembrechts, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  95. Nina Kolowratnik, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  96. Anne-Katrin Speck, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  97. Aurélie Van Baelen, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  98. Eline Kindt, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  99. Martine De Wulf, Europees, Publiek- en Internationaal Recht
  100. Sarah Den Haese, Internationaal Privaatrecht
  101. Marjolein De Pau, Criminologie, Strafrecht en Sociaal Recht
  102. Freke Caset, Geografie
  103. Itamar Shachar, Sociologie
  104. Allan Souza Queiroz, Sociologie
  105. Amira Drissi, Sociologie
  106. Memory Mphaphuli, Sociologie
  107. Gillian Mathys, Geschiedenis
  108. Eva Willems, Geschiedenis
  109. Violette Pouillard, Geschiedenis
  110. Wouter Ronsijn, Geschiedenis
  111. John Latham-Sprinkle, Geschiedenis
  112. Leen Van Hirtum, Geschiedenis
  113. Esther Beeckaert, Geschiedenis
  114. Pieter De Coene, Geschiedenis
  115. Wim Winter, Geschiedenis
  116. Eline Mestdagh, Geschiedenis
  117. Marjolein Schepers, Geschiedenis
  118. Maïté Van Vyve, Geschiedenis
  119. Marie-Gabrielle Verbergt, Geschiedenis
  120. Florian Deroo, Geschiedenis
  121. Linde Nuyts, Geschiedenis
  122. Mathijs Speecke, Geschiedenis
  123. Bas Spliet, student Geschiedenis
  124. Mohammed Alsaftawi, Politieke Wetenschappen
  125. Olga Burlyuk, Politieke Wetenschappen
  126. Elke Verhaeghe, Politieke Wetenschappen
  127. Anissa Bougrea, Politieke Wetenschappen
  128. Laura Luciani, Politieke Wetenschappen
  129. Nathan Vandeputte, Politieke Wetenschappen
  130. Jonas Van Gaubergen, Politieke Wetenschappen
  131. Sigrid Wallaert, Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  132. Pieter Present, Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  133. Nathan Wood, Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen
  134. Amal Miri, Talen en Culturen
  135. Ivo Ngade Ntiege, Talen en Culturen
  136. Maya Termonia, Talen en Culturen
  137. Margot Luyckfasseel, Talen en Culturen
  138. An Van Raemdonck, Talen en Culturen
  139. Ophelie Mercier, Talen en Culturen
  140. Carine Plancke, Talen en Culturen
  141. Jeroen Vanwymeersch, Talen en Culturen
  142. Stijn Van Nieuwenhuyse, Arabistiek en Islamkunde
  143. Ben Othmen Rihab, Arabistiek en Islamkunde
  144. Fien De Block, Arabistiek en Islamkunde
  145. Hugo De Block, Afrikaanse Talen en Culturen
  146. Amber Frateur, Afrikaanse Talen en Culturen
  147. Lise Algoed, student Afrikaanse Talen en Culturen
  148. Sibo Kanobana, Vertalen, Tolken en Communicatie
  149. Sara Nyssen, Vertalen, Tolken en Communicatie
  150. Sophie Samyn, Sociaal Werk en Sociale Pedagogie
  151. Sarah Adams, Letterkunde
  152. Sarah Staes, Letterkunde
  153. Hanna Cornelus, Letterkunde
  154. Steffi Van Neste, Letterkunde
  155. Marie Schoups, Letterkunde
  156. Maarten Geeroms, Letterkunde
  157. Dounia Salamé, Architectuur en Stedenbouw
  158. Laurence Hendryckx, Architectuur en Stedenbouw
  159. Lisa Van Gulck, Architectuur en Stedenbouw
  160. Chan Hong Wan, Architectuur en Stedenbouw
  161. Asli Cicek, Architectuur en Stedenbouw
  162. Louis De Mey, Architectuur en Stedenbouw
  163. Bert Gellynck, Architectuur en Stedenbouw
  164. Mohamed Moubile, Architectuur en Stedenbouw
  165. Dirk De Meester, Architectuur en Stedenbouw
  166. Heleen Verheyden, Architectuur en Stedenbouw
  167. Sarah Lima Paravolo, Architectuur en Stedenbouw
  168. Tessa Vannieuwenhuyze, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  169. Joost Rekveld, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  170. Adriana La Selva, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  171. Annelies Van Assche, Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen
  172. Jorn Ockerman, Revalidatiewetenschappen
  173. Jonas Adriaensens, Bio-ingenieurswetenschappen
  174. Marco Lombardi, Psychologie
  175. Leni Linthout, Volksgezondheid en Eerstelijnszorg
  176. Rosella Marino, Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek
  177. Eva Spiritus-Beerden, Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek
  178. Toon Benoot, Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek
  179. Saan Van Elsen, Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek
  180. Mustapha Kharoua, Professor (University of Humanities, Arts and Sciences, Ibn Zohr, Ait Melloul, Agadir)
  181. Milena Belloni, Sociologie (UAntwerpen)
  182. Joren Janssen, Geschiedenis (KULeuven)
  183. Annelys de Vet, Antwerp Research Institute for the Arts

Topfoto: Een jongen zwaait de Palestijnse vlag. Foto: Ahmed Abu Hameeda/news.un.org

Creative Commons

Is de “burgeroorlog” in Israël nu echt begonnen?

Bron:  Thierry Meyssan
Voltaire netwerk 18 mei 2021 (FR)
English by Roger Lagassé ~~~

Voltaire Network. Parijs (Frankrijk).

De hele wereld kijkt toe bij nieuwe botsingen tussen Israël en de Palestijnen. Het blijft volledig ongevoelig voor het bloed dat aan beide kanten vloeit. Uit de gang van zaken blijkt dat buitenlandse mogendheden, de VS, Iran en Turkije, hier olie op het vuur gieten. Dit conflict verschilt echter van de oorlogen die al 73 jaar aan de gang zijn, want er begint zich een mogelijke burgeroorlog af te tekenen in Israël. De vraag is dus of dit een spontane vuurzee is of dat het ook opzettelijk uitgelokt is.

Internationale Jeruzalemdag

7 mei 2021, de vierde vrijdag van de Ramadan, was de traditionele Internationale Dag van Jeruzalem, ingesteld door Imam Ruhollah Khomeini. Zijn opvolger, leider Ali Khamenei, hield een toespraak om Jeruzalem (de derde heilige plaats van de Islam) weer in het centrum van de internationale betrekkingen te plaatsen; een kwestie die hoe dan ook van centraal belang is voor de Islamitische wereld [1].

Iran erkent de massamoord op de Europese Joden door de nazi’s. Zij gelooft dat de Europeanen Israël hebben opgericht om zich te ontdoen van de overlevende Joden (wat onjuist is, zoals blijkt uit de affaire van de Exodus) door een land te stelen dat niet van hen was en de prijs van hun misdaad op de Palestijnen te schuiven. Door dit te doen zouden de Europeanen hebben laten zien hoe weinig zij belang hechten aan de mensenrechten. De kapitalisten en communisten lieten toen hun ware aard zien. Iran heeft de Staat Israël nooit erkend, noch ten tijde van Sjah Reza Pahlevi, noch sinds de Islamitische Republiek. Ayatollah Ali Khamenei voorspelde dat Israël vóór 2040 zal verdwijnen, niet vanwege Iran, maar vanwege zijn “eigen arrogantie”.

Khamenei zei dat Israël zou vallen als de Islamitische natie zich zou verenigen. Hij vereerde de martelaren van deze zaak, dat wil zeggen zowel de soennitische Moslimbroederschap als zijn eigen sjiitische volgelingen, te beginnen met sjeik Ahmed Yassin en generaal Qassem Soleimani. Daarentegen hekelde hij de “Deal of the Century” en de “Abraham Accords” van president Donald Trump en de normalisering van de betrekkingen tussen sommige moslimlanden en Israël. Tenslotte herinnerde de leider aan zijn voorstel bij de Verenigde Naties om een referendum te houden, zodat alle inwoners van Palestina, ongeacht hun godsdienst, en de Palestijnen die naar het buitenland zijn gevlucht (ook die uit Latijns-Amerika, Australië en andere landen) hun gemeenschappelijke toekomst kunnen bepalen.

De beslissingen van het Israëlische Hooggerechtshof zijn zeer politiek.

Geplande uitzetting van Palestijnen uit de Sheikh Jarrah buurt

Gedurende de hele Ramadan, en vooral sinds de toespraak van Ayatollah Ali Khamenei, is er een sterk gevoel van spanning in Jeruzalem over een mogelijke uitzetting van vier Palestijnse families uit de Sheikh Jarrah buurt [2]. Sinds 1948 zet Israël de Palestijnen huis na huis uit, in naam van de wetten van de Ottomaanse bezetting die door de Britten en het huidige regime worden gehandhaafd. Deze strategie moet ertoe leiden dat de Palestijnen worden teruggedrongen in een kleine wijk van Oost-Jeruzalem, Kfar Aqab, die reeds door een betonnen muur is geïsoleerd van de rest van de stad. In het specifieke geval van deze vier Palestijnse families baseert de rechtbank zich echter op een Israëlische wet die in strijd is met de overeenkomst die 65 jaar geleden werd bereikt tussen Jordanië (destijds de beheerder van dit deel van de stad) en de Verenigde Naties.

Er bestaat geen twijfel over de toekomstige rechtelijke besluiten van Israël, aangezien deze staat Jeruzalem in 1967 eenzijdig tot zijn “eeuwige en ondeelbare hoofdstad” heeft uitgeroepen, in strijd met de resoluties van de Verenigde Naties.

Reeds op vrijdagavond 7 mei vonden er botsingen plaats in de binnenplaats van de Moskeeën (de Tempelberg volgens de Israëlische terminologie). Ze waren nog heviger dan die van 2017. Zaterdag vonden ook botsingen plaats op de Westelijke Jordaanoever (geregeerd door de PLO) en aan de grens met Gaza (geregeerd door de Moslimbroederschap van Hamas). De Israel Defense Forces (Tsahal) dreven de menigte uiteen met traangas en rubberkogels. Toen brandballonnen werden opgelaten en Hamas een raket op Israël afvuurde, reageerde Tsahal met de vernietiging van een militaire post van de Moslim Broederschap in de zuidelijke Gazastrook. Hamas riep vervolgens de Palestijnen op om de binnenplaats te bezetten tot het einde van de Ramadan op donderdag 13 mei.

Het Israëlische Hooggerechtshof heeft de voor maandag de 10e geplande hoorzitting over de uitzetting van de vier Palestijnse families van Sheikh Jarrah voor onbepaalde tijd uitgesteld. In zijn zondagboodschap riep paus Franciscus op om een einde te maken aan het geweld in Jeruzalem en zei: “Geweld roept alleen maar geweld op. Laten we deze botsingen stoppen.” Saoedi-Arabië, Bahrein, Egypte, de Emiraten, Iran, Jordanië, Marokko, Pakistan, Soedan, Tunesië en Turkije hebben het gedrag van Israël veroordeeld en opgeroepen tot een deëscalatie. In een verklaring heeft het Kwartet (Rusland, EU, VS, VN) “zijn ernstige bezorgdheid uitgesproken over de mogelijke verdrijving van Palestijnse families uit hun huizen waar zij generaties lang hebben gewoond (…) en zijn afwijzing uitgesproken van unilaterale acties die alleen maar leiden tot escalatie in een reeds gespannen omgeving” [3].

In zijn toespraak, die door Al-Aqsa werd uitgezonden, kondigde Ismael Haniyye aan dat Hamas Israël zal aanvallen totdat het ophoudt met het opeenvolgend verkleinen van gebieden.

Op weg naar een militair conflict

De gebeurtenissen veranderden plotseling in oorlog toen Hamas vanaf maandagavond de 10e raketten afvuurde op Israël. Tsahal reageerde door Gaza te bombarderen met vliegtuigen en helikopters, tien keer zo dodelijk.

Alle gewapende Palestijnse facties trokken snel ten strijde, met uitzondering van de Palestijnse Autoriteit, die integendeel de volksdemonstraties op de Westelijke Jordaanoever onderdrukte.

De Palestijnen zijn verstoken van democratie en van een republiek. Niemand weet wat ze denken. Er zijn al 15 jaar geen verkiezingen gehouden. De voor mei geplande verkiezingen werden door de Palestijnse Autoriteit geannuleerd nadat Israël bezwaar had aangetekend tegen het feit dat zij ook in Oost-Jeruzalem zouden worden gehouden.

Op dinsdag 11 mei hield Hamas-leider Ismael Haniyye een toespraak op de televisie waarin hij de kwestie-Jeruzalem koppelde aan de kwestie-Gaza. Hij schilderde Al-Quods (Jeruzalem) af als het hart van de Palestijnse natie. Hij veroordeelde de uitwijzing uit Sheikh Jarrah, maar bovenal schilderde hij de botsingen op het voorplein van de moskeeën af als Joodse aanvallen op de Al-Aqsa Moskee. Wat echter niet waar is: De Israëlische politie drong de moskee binnen en vuurde traangas af, en achtervolgde demonstranten die terecht vraagtekens zetten bij de uitwijzing van de vier families uit Sheikh Jarrah. Deze toespraak verraste de Israëliërs. Hamas doet zich niet langer voor als symbolische tegenstander van Israël, maar als een macht die hoopt het einde af te dwingen van de geleidelijke inpikken van Palestijns land.

De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan stelt al jaren de landwinst van Israël in Palestina aan de kaak. Zijn interventie om Israël een lesje te leren kan zijn ingegeven door het Pentagon. Het zou Turkije redden en de woede van de VS op de Hebreeuwse staat afleiden.

Het is oorlog.

Dinsdagavond vernietigde Tsahal de 12 verdiepingen tellende Al-Shuruk toren in centraal Gaza met bommen die bunkers kunnen vernietigen. Het huisvestte onder meer het televisiestation Al-Aqsa van Hamas. Dit was het antwoord van Israël op de boodschap van Haniyye. Hamas (gesteund door Turkije en Qatar) en de Islamitische Jihad (gesteund door Iran) hebben gereageerd met een regen van raketten op Tel Aviv, alsmede op Ashdod, Ashkelon en aan de grens met Jeruzalem.

De opzettelijke vernietiging van een televisiestation is een oorlogsmisdaad. Het Internationaal Strafhof, dat zich bevoegd heeft verklaard voor misdaden die in de Palestijnse gebieden zijn begaan, is daarop aangesproken.

De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties is tweemaal per teleconferentie en achter gesloten deuren bijeengekomen. De Verenigde Staten weigerden op dit moment een officiële verklaring af te leggen en beweerden dat de verdrijving van Palestijnse gezinnen uit Oost-Jeruzalem een “interne Israëlische aangelegenheid” was, hetgeen door alle andere leden van de Raad werd ontkend.

De Arabische Liga van haar kant heeft verklaard dat deze zaak niets te maken heeft met een eigendomsgeschil en dat alleen degenen met een goed geheugen zich niet vergissen.

Rusland heeft opgeroepen tot een onmiddellijke bijeenkomst van het Kwartet voor het Midden-Oosten (VN, Rusland, EU, VS).

Vier leden van de Veiligheidsraad hebben verklaringen afgelegd bij uitblijven van een verklaring van de Raad: Frankrijk, Estland, Ierland en Noorwegen riepen Israël op “een einde te maken aan de nederzettingen, sloop- en verplaatsingsactiviteiten, ook in Oost-Jeruzalem”.

De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan, die Hamas van wapens voorziet, veroordeelde de passiviteit van de Veiligheidsraad en riep op om “Israël een lesje te leren”.

Voor het eerst braken er botsingen uit in gemengde steden (moslim, christen en jood), met name in de arbeidersstad Lod, waar een jonge Israëlische moslimfamilielid werd gelyncht door gewapende joodse landgenoten. President Reuven Rivlin heeft een anti-moslim “pogrom” veroordeeld. Premier Benjamin Netanyahu heeft de misdaad scherp veroordeeld en in Lod de noodtoestand afgekondigd. Bij de begrafenisdienst voor het slachtoffer vonden in 18 gemengde steden guerrillataferelen plaats. Er wordt nu niet alleen gesproken over een oorlog tussen Israëli’s en Palestijnen, maar ook over een mogelijke burgeroorlog in Israël tussen Joden en niet-Joden (Goïm).

De VS hebben de contacten met Israël geïntensiveerd om op te roepen tot de-escalatie, zonder succes. Het lijkt erop dat Washington zich opmaakt om officieel contact op te nemen met Iran, tegen de waarschuwing van Tel Aviv in, dat het – na de verkiezing van zijn nieuwe president en de ondertekening van een nieuw nucleair akkoord – geen druk meer zal uitoefenen op Israël. In de hoop iets gedaan te krijgen, hebben de Verenigde Staten geweigerd een derde bijeenkomst van de Veiligheidsraad per teleconferentie te houden om hen tijd te geven. Volgens de regels van de Raad geeft het roulerend voorzitterschap China deze maand de bevoegdheid om een persoonlijke conferentie op te leggen, maar Peking heeft zich van stemming onthouden.

Een Israëlische moslim wordt gelyncht door joodse Israëliërs in Lod, live op TV.

Analyse van het conflict

Alle onpartijdige waarnemers zijn het erover eens dat het nederzettingen-, sloop- en verdrijvingsbeleid van Israël in strijd is met het internationaal recht en met de resoluties van de Verenigde Naties. Het is in feite een territoriale verovering, niet via de militaire weg, maar door het gebruik maken van een omstreden wetgeving.

Benjamin Netanyahu, zoon van de privé-secretaris van de oprichter van de Revisionistische Partij, Vladimir Shabotinsky, belichaamt het project van een Groot-Israël van de Nijl tot de Eufraat (Eretz Israël). Hij beroept zich op een soort Joods Supremacisme. Hij heeft niet langer een meerderheid in zijn land, maar hij is nog steeds premier.

Evenzo is iedereen het erover eens dat het in het wilde weg afvuren van raketten op bevolkingscentra een oorlogsmisdaad tegen burgers is.

Hamas betwist niet de kolonisatie van Palestina, in tegenstelling tot Fatah, maar alleen het feit dat de joden een islamitisch land overheersen. Het beweert een vorm van moslim suprematisme te zijn. Overigens werd deze “Palestijnse afdeling van de Moslim Broederschap” (zoals haar vlag tot voor kort aangaf) opgericht door Sjeik Ahmed Yassin met de hulp van Israël om het Fatah van Yasser Arafat te verzwakken.

Nu eenmaal duidelijk is dat Likud en Hamas zich beroepen op ideologieën uit een ander tijdperk en criminele praktijken hanteren, is er nog steeds geen uitzicht op een vrede die beide partijen in staat zou stellen samen te leven.

Alle lidstaten van de Verenigde Naties, met uitzondering van Israël, erkennen het “onvervreemdbare recht” van de Palestijnen, niet om terug te keren naar de huizen waaruit zij in 1948 werden verdreven, maar om als volwaardige burgers naar hun land terug te keren. In theorie zijn zij dus allen gekant tegen de “tweestatenoplossing” die het Westen sinds 2007 steunt. Door deze tegenstrijdigheid te handhaven, heeft het Westen zich verantwoordelijk gemaakt voor het voortduren van het conflict.

De huidige botsingen vinden alle plaats in geografisch Palestina (d.w.z. in de beide staten Israël en Palestina). Maar zij mogen niet verhullen dat de Palestijnse leiders in het verleden hun aanspraak op een leven op hun land hebben opgegeven in een poging Jordanië te veroveren (“Zwarte September”) en vervolgens Libanon (de “burgeroorlog”). Door dit te doen, begingen zij andere misdaden en diskwalificeerden zichzelf.

De enige oplossing voor het conflict is de binationale staat die de Verenigde Naties aan het eind van de Tweede Wereldoorlog voor ogen stond. Dit zou een einde maken aan de door Israël uitgeoefende apartheid, zoals de Amerikaanse president Jimmy Carter 15 jaar geleden al schreef [4], en het recht op terugkeer van de Palestijnen waarborgen. Behalve dat er vandaag geen Israëli’s en Palestijnen zijn die de rol van Frederik de Klerk en Nelson Mandela kunnen spelen. De interetnische botsingen die onlangs in de gemengde steden van Israël hebben plaatsgevonden, maken deze oplossing overigens steeds moeilijker.

Kolonel Ralph Peters, die in 2005 deze kaart van de US Joint Chiefs of Staff publiceerde, schreef op 12 september 2001: “Zou een vreedzame oplossing van de conflicten in het Midden-Oosten de Verenigde Staten ten goede komen? Israël, niet langer afhankelijk van de VS als zijn ultieme verdediger, kan een zorgwekkende onafhankelijkheid aan de dag leggen ” ({Parameters} Nr. 31).

Verklarende hypothese

Het is moeilijk te geloven dat alleen het tijdrekken de interetnische botsingen verklaart. Israëli’s en Palestijnen streven naar vreedzame coëxistentie, althans degenen die niet actief zijn in Likud of Hamas. Ik maak dus een hypothese, voor de regio die VS strategen het “Verlengde Midden Oosten” noemen.

Het incident van 14 mei in Jaffa, toen relschoppers een molotovcocktail in een Arabisch huis gooiden en een 12-jarige ernstig verbrandden, doet vragen rijzen. Het lokte ongeveer honderd anti-Joodse acties in de stad uit, die op hun beurt weer tot anti-Arabische acties leidden. Volgens de politie waren bij het oorspronkelijke incident echter geen extremistische Joden betrokken, maar twee Arabieren. Daarom rijst de vraag: waren het idioten die zich vergisten met het huis en hun eigen kamp aanvielen, of huurlingen die een valse-vlag-aanslag pleegden?

Sinds 9/11 (met uitzondering van het Trump-tijdperk) voert het Pentagon de Rumsfeld/Cebrowski-doctrine uit. Het gaat erom het Amerikaanse leger in te zetten voor de eisen van het financiële kapitalisme en de globalisering van de handel. Ten eerste hebben de Amerikaanse stafchefs zich ten doel gesteld alle staatsstructuren in die regio te vernietigen, met uitzondering van de Israëlische, Libanese en Jordaanse structuren, zodat multinationale ondernemingen de natuurlijke hulpbronnen daar kunnen exploiteren zonder op politieke belemmeringen te stuiten. Zo hebben we de ene na de andere vernietiging gezien in Afghanistan, Irak, Libië, Syrië en Jemen. Al deze oorlogen werden ons verkocht als “revoluties”, maar dat waren ze geen van allen. Ze zouden een paar weken duren, maar er kwam geen einde aan (de “eindeloze oorlog”). Dus nu worden ze aan ons verkocht als “burgeroorlogen”. Hetzelfde proces is al twee jaar aan de gang in Libanon, maar deze keer zonder direct gebruik van wapens. De stafkaart van de VS, die in 2005 is gepubliceerd, is daarom gewijzigd. Het is derhalve gewettigd te vermoeden dat deze plaag zich tot Israël zal uitbreiden.

Volgens Admiraal Arthur Cebrowski is de grootste moeilijkheid bij de tenuitvoerlegging van zijn doctrine de beheersing van de brandhaard. Daarom heeft hij de regio van het “uitgebreide Midden-Oosten” niet ontworpen op basis van zijn bodemschatten, maar op basis van de cultuur van zijn inwoners. Was het daarom mogelijk alle staten van dit gebied op te blazen, of hun regeringen nu vrienden of vijanden waren, zonder het geografische Palestina te raken?

Deze hypothese is denkbaar in twee varianten: In het eerste geval is de besmetting van Israël het werk van volkeren die gedreven worden door hun hartstocht; in het tweede geval is het een wil van het Pentagon. Hoe het ook zij, als de komende gebeurtenissen in de komende maanden deze hypothese zouden bevestigen, dan verandert wat nu gebeurt de aard van het conflict en verlengt het het conflict ad infinitum.

Het Pentagon had zich uitgesproken tegen het buitenlands beleid van president Trump. Generaals gaan zelfs prat op hem te hebben bedrogen en de terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit Syrië te hebben laten mislukken. Zij hebben niet aanvaard dat dit land van hen wegglijdt en onder de bescherming van Rusland valt. Zij hebben de Rumsfeld/Cebrowski doctrine in Libanon aangenomen tegen het advies van President Trump in. Zij speelden in op interne rivaliteiten en onthielden zich van openlijke inzet van hun troepen. In de Verenigde Staten is de Democratische Partij bezig anti-Israël te worden, onder invloed van Rashida Tlaib, Ilhan Omar, Cori Bush, Ayanna Pressley en Alexandria Ocasio-Cortez. Het Pentagon, dat Israël sinds 2001 beschouwt als een bondgenoot die naar zijn zin te onafhankelijk is geworden, zou zijn wraak kunnen vinden in de vernietiging ervan.

In enkele dagen tijd, en vooral sinds het Israëlische bombardement op de kantoren van Associated Press (AP) in Gaza, is de Amerikaanse pers veranderd van pro-Israël in pro-Palestijns; zo’n plotselinge ommekeer doet je het een en ander afvragen.

Thierry Meyssan

Topfoto: Iran is een beschermer van Israël geweest sinds keizer Cyrus de Joden bevrijdde uit Babylon. De Islamitische Republiek, die de Staat Israël herhaaldelijk veroordeelt, heeft deze nooit aangevallen.

voetnoten

[1] “Toespraak van Ali Khamenei ter gelegenheid van de Internationale Al Quds Dag”, door Ali Khamenei, Voltaire Network, 7 mei 2021,

2] Sjeik Jarrah (de “Chirurg”) was een van de artsen van de Koerd Saladin de Magnifieke, die Jeruzalem bevrijdde van de Kruisvaarders, naast Rabbi Moses Maimonides.

[3] “Gezamenlijke verklaring van het Kwartet voor het Midden-Oosten over de situatie in Oost-Jeruzalem,” Voltaire Network, 9 mei 2021.

4] Palestina: Vrede, geen afzondering

Honderden gewonden als Israëlische politie Palestijnen uit Al-Aqsa Moskee dwingt

Bron: PNN 10 mei 2021 ~~~

Jeruzalem – De Israëlische politie heeft maandagochtend honderden Palestijnen verwond toen zij met geweld optraden tegen aanbidders bij de Al-Aqsa Moskee-compound in Jeruzalem.

Lees verder Honderden gewonden als Israëlische politie Palestijnen uit Al-Aqsa Moskee dwingt

Op video vastgelegd: Israëlische troepen schoten Palestijnse jongen van 14 in het oog

Bron: Akram Al-Waara 
Middle East Monitor (MEE) 13 april 2021 ~~~

Al-Khalil – Old city en Bab al-Zawiya
Op beelden van beveiligingscamera’s is te zien dat deze Palestijnse jongen in het oog werd geschoten toen hij met zijn neefje op een beschutte plek stond en niets deed. Rechtengroepen veroordelen al lang het gebruik door Israël van met staal beklede rubberen kogels, die herhaaldelijk Palestijnen hebben gedood en verwond.

Lees verder Op video vastgelegd: Israëlische troepen schoten Palestijnse jongen van 14 in het oog

Na het filmen van de arrestatie van vijf jongens, zegt B’Tselem veldonderzoeker dat de Israëlische Shin Bet hem “bedreigde

Door Yumna Patel 29 maart 2021 ~~~

Nasr Nawaja’a vertelt Mondoweiss dat de intimidatie door Israëlische kolonisten en de Shin Bet is toegenomen sinds een video die hij opnam waarop de arrestatie van Palestijnse kinderen te zien is, internationaal de krantenkoppen haalde.

Lees verder Na het filmen van de arrestatie van vijf jongens, zegt B’Tselem veldonderzoeker dat de Israëlische Shin Bet hem “bedreigde

Op aandringen van kolonisten arresteren Israëlische troepen Palestijnse kinderen die wilde bloemen plukken

Bron: Yumna Patel 
mondoweiss 11 maart 2021 (EN)~~~

“Dit was duidelijk een poging van de kolonisten om de jongens te intimideren door de soldaten in te zetten,” vertelt ooggetuige Basel Adrah aan Mondoweiss. “Ze hebben niets gestolen of beschadigd. Het enige wat ze deden was akoub plukken. Is dit een misdaad?”

Israëlische troepen arresteerden woensdag vijf Palestijnse kinderen, variërend tussen de leeftijd van acht en 13 jaar, in de zuidelijke Hebron Hills van de zuidelijke bezette Westelijke Jordaanoever, wat tot verontwaardiging leidde onder lokale en internationale voorvechters van de mensenrechten.

De video’s van de arrestatie gingen viral op de sociale media en tonen een grote groep gemaskerde en gewapende Israëlische soldaten die de kinderen met geweld arresteerden. De kinderen waren zichtbaar gealarmeerd en bang toen ze in een Israëlische militaire jeep werden gesleept.

“De kinderen waren overrompeld en hadden geen idee wat er met hen gebeurde en waarom,” vertelde Basel Adrah, een lokale activist uit het Masafer Yatta gebied aan Mondoweiss.

Volgens Adrah, die een ooggetuige was van de arrestatie en een van de video’s filmde die op sociale media werden verspreid, verhinderden de soldaten, die hij beschreef als “onnodig agressief”, omstanders om de jongens te benaderen en hen te helpen.

Op een video van de gebeurtenis, gepubliceerd door de Israëlische mensenrechtengroep B’Tselem, is te zien hoe een oudere jongen probeert een van de kinderen uit de greep van de soldaten te bevrijden, waarop hij door een andere soldaat wordt gegrepen en samen met de jongens naar de jeeps wordt gesleept.

Een volwassen man op de achtergrond schreeuwt tegen de soldaten: “Schamen jullie je niet om kinderen te arresteren? Dit is crimineel werk.”

“Ik voelde me zo hulpeloos op dat moment,” vertelde Adrah aan Mondoweiss, terwijl hij vertelde over de wanhopige kreten van de kinderen terwijl ze smeekten bij de soldaten om hen te laten gaan.

“Je wilt iets doen en proberen de kinderen te helpen, maar omdat we te maken hebben met de bezetting en de kolonisten, is het enige wat we kunnen doen filmen wat er gebeurt,” zei hij.

Volgens Adrah werden de jongens overgebracht naar de nederzetting Kiryat Arba bij Hebron, waar Israëlische soldaten hen urenlang ondervroegen voordat ze hen uiteindelijk in de buurt van hun families vrijlieten.

Twee van de jongens, 12 en 13 jaar oud, kregen een dagvaarding om op zondag 14 maart opnieuw voor Israëlische ondervragers te verschijnen.

De bevelen van de kolonisten opvolgen

Op woensdagochtend zwierven de vijf jongens door de heuvels van Masafer Yatta, een cluster van Palestijnse dorpen en gehuchten ten zuiden van Hebron, en plukten de seizoensgebonden wilde bloem akoub om mee naar huis te nemen naar hun families, een praktijk die eerder verboden was door de Israëlische autoriteiten.

De akoub wordt door de Palestijnen gewaardeerd om zijn geneeskrachtige eigenschappen en zijn culinaire veelzijdigheid. Het is een kostbare delicatesse die slechts één seizoen van het jaar bloeit, en die in het voorjaar veel aftrek vindt bij de Palestijnen.

“De jongens waren akoub aan het plukken op een stuk land in de buurt van de kolonistenpost Havat Maon, en op dat moment begonnen de kolonisten hen lastig te vallen,” vertelde Adrah aan Mondoweiss.

“Ook al hadden de kolonisten er een probleem mee dat de kinderen daar waren, de jongens overtraden geen enkele wet,” zei Adrah.

In een video die op Twitter werd gepubliceerd door de Israëlische journalist Roy Sharon, leken bewakingsbeelden van de buitenpost Havat Maon te tonen hoe de jongens een kooi naderden die naar verluidt van een papegaai was, binnen de bebouwde kom van de buitenpost.

In een andere tweet beweerde Sharon dat de beelden bewezen dat de kinderen geen akoub aan het plukken waren toen ze door de kolonisten naar buiten werden gejaagd.

Op een ander door B’Tselem gepubliceerd beeldmateriaal van de momenten voorafgaand aan het incident is echter duidelijk te zien dat de groep jongens akoub plukt en in emmers doet wanneer twee gemaskerde kolonisten hen naderen.

Volgens verklaringen van Adrah en andere ooggetuigen van de gebeurtenissen van woensdag, begonnen de kolonisten de jongens uit het gebied te jagen en dwongen hen hun emmers, vaten en de akoub die ze hadden geoogst achter te laten, die vervolgens door de kolonisten in beslag werden genomen.

“De kolonisten in dit gebied zijn notoir gewelddadig, en vallen routinematig de kinderen uit Masafer Yatta lastig op weg naar school, waarbij ze langs de nederzetting moeten,” zei Adrah, eraan toevoegend dat de kolonisten een geschiedenis hebben van fysiek geweld tegen Palestijnse herders die hun schapen in het gebied laten grazen.

Tijdens hun vlucht voor de kolonisten vluchtten de jongens naar verluidt in de richting van het dorp at-Tuwani in Masafer Yatta, op welk punt ze werden ingehaald door de groep Israëlische soldaten, en dezelfde kolonisten die hen hadden achtervolgd buiten Havat Maon.

“Ikzelf en andere activisten in het gebied waren geschokt toen ik zag dat de kolonisten in wezen bevelen gaven aan de soldaten,” zei Adrah. “Zij [kolonisten] vertelden hen [soldaten] ‘doe dit’, ‘doe dat’, arresteer die jongen daar’.”

De soldaten “namen duidelijk bevelen aan van de kolonisten”, zei Adrah, die eraan toevoegde dat de kolonisten de jongens beschuldigden van het beschadigen van hun eigendommen en van het proberen te stelen van vogels uit de nederzetting.

“Dit was duidelijk een poging van de kolonisten om de jongens te intimideren door de soldaten, die tot hun beschikking staan, te gebruiken om hen voor niets te arresteren,” zei Adrah. “Ze hebben niets gestolen of beschadigd. Het enige wat ze deden was akoub plukken. Is dit een misdaad?”

Een geschiedenis van geweld

De detentie van de vijf jongens op woensdag werd algemeen veroordeeld door mensenrechtenactivisten

Defense for Children International – Palestine (DCIP) schat dat elk jaar ongeveer 700 Palestijnse kinderen worden vastgehouden door de Israëlische strijdkrachten, velen van hen onder de leeftijd van 12 jaar – de minimumleeftijd voor strafrechtelijke verantwoordelijkheid volgens de Israëlische militaire en civiele wetgeving.

Inwoners van Masafer Yatta verklaarden dat de detentie van de jongens deel uitmaakt van een lange geschiedenis van geweld tegen hun gemeenschappen, die volgens hen de laatste maanden is toegenomen.

De cluster van Palestijnse steden en dorpen in Masafer Yatta liggen in gebied C, de meer dan 60 procent van de Westelijke Jordaanoever dat volledig onder Israëlische burgerlijke en veiligheidscontrole staat. Een groot deel van het gebied is aangewezen als militaire schietzone, waardoor de bewoners blootstaan aan live militaire training, routinematige huisverwoestingen en de constante dreiging van verdrijving uit hun huizen.

Momenteel zijn er 1.000 Palestijnen in Masafer Yatta die met uitzetting door het Israëlische leger worden bedreigd. Bovendien heeft de voortdurende uitbreiding van nederzettingen in het gebied de toegang van Palestijnen tot het land in het gebied verder beperkt, en hen blootgesteld aan gewelddadige aanvallen van de Israëlische kolonisten.

Tussen 2006 en 2013 heeft B’Tselem de sloop gedocumenteerd van 64 woongebouwen in de gemeenschappen van Masafer Yatta, waar 346 mensen woonden, onder wie 155 minderjarigen.

In de afgelopen maanden is gedocumenteerd dat Israëlische troepen Palestijnse waternetwerken in Masafer Yatta hebben vernietigd, huizen hebben gesloopt, en in een geval dat wereldwijde aandacht trok, hebben soldaten een Palestijnse man uit het gebied neergeschoten en verlamd toen hij probeerde te voorkomen dat de soldaten de generator van zijn familie in beslag namen.

Nasr Nawajaa, een veldonderzoeker van B’Tselem en inwoner van Masafer Yatta vertelde Mondoweiss dat de situatie in Masafer Yatta “elke dag erger wordt.”

“De militaire schietzone en de uitbreiding van de nederzettingen in Masafer Yatta heeft een grote tol geëist van de Palestijnen hier en ons leven,” zei Nawajaa. “Ze gaan door met het confisqueren van ons land en het aan de kolonisten te geven.”

Nawajaa zei dat terwijl de kolonisten, zoals die in Havat Maon, hun grenzen illegaal mogen uitbreiden en het land mogen gebruiken voor landbouw en veeteelt, de Palestijnen in Masafer Yatta verstoken blijven van de meest elementaire middelen, zoals water en elektriciteit.

“Israël weigert ons aan te sluiten op het water- en elektriciteitsnetwerk. Als we proberen ons aan te sluiten op het waternetwerk, of internationale hulporganisaties proberen dat te doen, komt Israël en vernietigt onze leidingen,” zei hij, eraan toevoegend dat op donderdagochtend Israëlische troepen een waternetwerk in het gebied vernietigden dat 50-60 Palestijnse gezinnen bediende.

“Zoals we gisteren zagen met de gewelddadige arrestatie van de kinderen, blijft de Israëlische bezetting elke internationale en humanitaire wet schenden tegen Palestijnen in Masafer Yatta en de rest van de West Bank,” zei Nawajaa.

“De internationale gemeenschap moet opstaan en de wet handhaven. De verwoestingen, aanvallen op onze kinderen, voortdurende arrestaties – dit zijn allemaal misdaden waarvoor Israël ter verantwoording moet worden geroepen.”

Topfoto: Een Israëlische soldaat houdt een Palestijnse jongen vast in de wijk Masafer Yatta op 10 maart 2021. (Foto: B’Tselem)

Israëlische kolonisten hakken tientallen olijfbomen om in de buurt van Nablus.

Bron: Imenc.org, 6 juni 2020

Illegale Israëlische kolonisten hebben donderdag in het dorp Burin, ten zuiden van Nablus, het noorden van de bezette Westelijke Jordaanoever, volgens een plaatselijke ambtenaar tientallen jaren oude olijfbomen vernietigd.

Munir Qadous, van de mensenrechtengroep Yesh Din, vertelde aan WAFA News Agency dat Israëlische kolonisten in het dorp Burin op Palestijnse landbouwgrond zijn geslopen en ten minste 36 volgroeide Palestijnse olijfbomen hebben omgehakt.

Verder werd opgemerkt dat illegale kolonisten de graanvelden in het dorp in brand hebben gestoken, de bewoners waren in staat om het vuur te blussen.

Er is een golf van aanvallen van Israëlische kolonisten op Palestijnse eigendommen geweest. Zo hebben Israëlische kolonisten dinsdag een deel van het Palestijnse land in de dorpen Tell en Immatain, in de buurt van Nablus, in beslag genomen en gebulldozerd.

ISM verklaring n.a.v. rapport over FBI onderzoek

Onlangs heeft de Intercept een verslag gepubliceerd van een onderzoek van de FBI naar de Internationale Solidariteitsbeweging (ISM). Het zeer diepgaande onderzoek richtte zich op ISM-activisten, hun medewerkers en andere organisaties waarmee ISM samenwerkte, van 2004 tot 2006, met behulp van informanten en zowel fysiek als digitaal. Lees verder ISM verklaring n.a.v. rapport over FBI onderzoek